Gezien worden door je vader en moeder

Dat je zo sterk verlangt naar gezien worden door je vader en moeder, is normaal.

Als kind had je dat immers nodig om je door hen geliefd en beschermd te voelen en om op die manier vrij en veilig op te kunnen groeien.

Als volwassene kun je wat je toen niet hebt ontvangen niet meer inhalen. Wat is in plaats daarvan het meest helpend om te doen?

• Het gemis nemen. Niet dat het allemaal okee moet zijn. Maar leer je eigen gemis dragen.
• Je ouders nemen zoals ze zijn. Als ze je méér hadden kunnen geven, hadden ze het gedaan. Dat kun je op een diep niveau aannemen in je hart, bijvoorbeeld in een familieopstelling.
• Heel goed voor jezelf gaan zorgen. En niet alleen voor jezelf, maar ook voor je eigen innerlijk kind dat dat grote gemis zo goed kent.
• Thuiskomen in je lijf en daar aanwezig worden en blijven. Je hebt je lieve lijf nodig als basis voor al het bovenstaande.

Je eigen ouder worden

Als je op die manier op komt dagen voor jezelf, word je als het ware een ouder voor jezelf. Dan word je voor jezélf de vader of moeder die je zo nodig had. En dan kun je innerlijk alsnog vrij en veilig opgroeien tot een stevige volwassene die zichzelf kan dragen.

 

Dat gaat niet ineens.
Maar het is wel mogelijk.
Stapje voor stapje.

 

En het levert een mooier leven op, met nieuwe mogelijkheden.

_____________________

Kom even met me in contact als je interesse hebt in coaching, voor thuis of op je werk.

We brengen bewustzijn in je gevoel, je gedachten, je triggers en je overtuigingen. We kijken hoe je omgeving en je achtergrond doorwerken in jouw leven. En we oefenen met iets nieuws.

Zodat je uiteindelijk niet meer boven je kracht of buiten je macht hoeft te ploeteren, maar zodat je thuis kunt komen. Steeds dichterbij jezelf.

Meer lezen over coaching bij Goud Coaching

Alle artikelen over Systemisch werk en opstellingen
Alle artikelen over Coaching

_________________________

“Bijzonder hoe ik in een relatief korte tijd deze stappen heb kunnen maken. Ik ben dankbaar voor dit traject, het voelt als een geschenk aan mijzelf!“
– Marije –