Pas als jij aanwezig bent kan ik mij met je verbinden

Er was het voortdurende zoeken naar verbinding. En tegelijkertijd dat grote verlangen naar vrijheid.
We deden een ademoefening. Met het hele lichaam. In kleermakerszit, op de vloer in de praktijkruimte.

Na afloop zat ze stil, met haar ogen dicht. Te voelen.

‘Waar ben je nu?’ Vroeg ik.
Ze bleef even stil, ogen gesloten. Toen kwam het antwoord, zacht en stellig.

‘Ik ben hier.’

Ze opende haar ogen.
‘En hoe zie je mij nu?’ vroeg ik.
Een kort lachje. ‘Jij bent… daar’, zei ze. Ze wees met gestrekte arm en open hand naar waar ik zat, tegenover haar.

‘Voel je dat we verbonden zijn?’

‘Ja.’

Haar ogen waren zacht en open. Ik zag een lichtheid die ik tot nu toe alleen had waargenomen als ze haar verlangen naar verbinding uitsprak en soms, even, in haar gezicht had gezien als het verzachtte.

‘Ik voel het ook’, zei ik. ‘Dat we nu verbonden zijn. En weet je hoe dat komt? Dat komt omdat je bent aangekomen in jezelf. Want pas als jij zelf aanwezig bent, is er iets waar ik mij – als de ander – mee kan verbinden.’

‘Ik heb dit nog nooit gevoeld’, zei ze. ‘Met mediteren kom ik hier niet. Dit gevoel neem ik mee.’
‘Welk gevoel?’ vroeg ik.

‘Van in mezelf zijn.’

Verbinding maak je eerst met jezelf. En van daaruit met de ander.

Wil jij hier ook mee aan de slag? Neem dan contact met me op.
Lees meer over coaching bij Praktijk Goud Coaching.